హైదరాబాద్: తెలంగాణ పట్టణాల్లోని ఇరుకైన సందులలో, ఇరానీ చాయ్ సువాసనలు, వీధి వెంబడి వేయించే కబాబ్ల ఘుమఘుమలతో మిళితమై ఉండే వాతావరణంలో… ఇప్పుడు ఒక కొత్త, ప్రమాదకరమైన ‘విద్వేషపు ఇంధనం’ తోడవుతోంది. ‘వినియోగదారుల హక్కుల పోరాటం’ అనే ముసుగులో కొన్ని తెలుగు యూట్యూబ్ ఛానళ్లు ముస్లిం వీధి వ్యాపారులను లక్ష్యంగా చేసుకుని, వారి వ్యాపారానికి ‘ఫుడ్ జిహాద్’ అనే మతపరమైన రంగును పులుముతున్నాయి.
డిజిటల్ మూకదాడి: ఒక విశ్లేషణ
ఈ ఛానళ్ల వ్యూహం అత్యంత అంచనా వేయదగినదిగా, అంతే ప్రమాదకరంగా ఉంది. ఒక స్మార్ట్ఫోన్, ముందే సిద్ధం చేసుకున్న ఒక పక్షపాత వైఖరితో ‘రిపోర్టర్’ రంగంలోకి దిగుతాడు. అక్కడ అతను అడిగే ప్రశ్నలు ఎప్పుడూ ఆహార భద్రతా లైసెన్సుల గురించి ఉండవు; అవి ఆ వ్యాపారి మతపరమైన మూలాలను ప్రశ్నించేలా ఉంటాయి. ఎక్కడో ఒకచోట జరిగిన అపరిశుభ్రతను సాకుగా చూపి, దాన్ని ఒక భారీ మతపరమైన కుట్రగా చిత్రీకరించడం ద్వారా, ఈ డిజిటల్ వేదికలు కేవలం వార్తలను అందించడం లేదు, సమాజాన్ని మతోన్మాదం వైపు నడిపిస్తున్నాయి.
పరిశుభ్రత లోపాన్ని ‘జిహాద్’ అని పిలవడం ఒక తెలివైన భాషా పరమైన కుట్ర. ఇది ఒక పౌర సమస్యను మతపరమైన యుద్ధభూమిగా మారుస్తోంది. తద్వారా ఆ సామాన్య వ్యాపారిని దేశ పౌరుడిగా కాకుండా, ఒక ‘కుట్రదారు’గా సమాజం ముందు నిలబెడుతోంది.
నియంత్రణ లేని ‘విజిలెంట్’ జర్నలిజం
ఈ తరహా ఛానళ్ల పెరుగుదల రెండు వ్యవస్థల వైఫల్యాన్ని సూచిస్తోంది. మొదటిది, ఆహార భద్రతా విభాగాలు (Food Safety Departments) కేవలం ఫిర్యాదులు వచ్చినప్పుడు స్పందించేవిగా ఉండటం వల్ల ఏర్పడిన ఖాళీని, ఈ ‘స్వయం ప్రకటిత రక్షకులు’ ఆక్రమిస్తున్నారు. రెండవది, డిజిటల్ విద్వేష ప్రచారాల విషయంలో చట్టం తన ప్రభావాన్ని చూపలేకపోవడం.
ఒక వైరల్ వీడియో కారణంగా ఒక కుటుంబం నడుపుకునే బండి వద్దకు ఎవరూ వెళ్లకుండా ఆర్థిక బహిష్కరణకు గురిచేయడం అంటే, అది కేవలం ఒక వ్యాపారాన్ని మూసివేయడం కాదు; రాజ్యాంగం కల్పించిన ‘నచ్చిన వృత్తిని చేసుకునే హక్కు’ను (ఆర్టికల్ 19) కాలరాయడమే. ఇటువంటి బహిరంగ ఆర్థిక వివక్ష జరుగుతున్నప్పుడు ప్రభుత్వం మౌనంగా ఉండటం ఆందోళనకరం.
కంచం దాటిన విద్వేషం
తెలంగాణ ఎప్పుడూ తన ‘గంగా-జమునా తహజీబ్’ (మిశ్రమ సంస్కృతి) పట్ల గర్వపడుతుంది. ఇక్కడ ఆహారం అనేది సంస్కృతుల మధ్య ఒక వారధి. హైదరాబాద్ హలీమ్ నుండి పల్లెటూరి జాతరల వరకు, భోజనం అనేది మతాలకు అతీతమైనది. అటువంటి పవిత్రమైన ఆహారపు పళ్లెంలో ‘ఫుడ్ జిహాద్’ అనే విషాన్ని నింపడం ద్వారా, ఈ రెచ్చగొట్టే శక్తులు సామాజిక విచ్ఛిన్నానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
ముగింపు
పరిశుభ్రత అనేది ప్రజారోగ్యానికి సంబంధించిన అంశం. దానిని ప్రభుత్వం కఠినంగా అమలు చేయాలి—కానీ ఆ పని చేయాల్సింది ప్రభుత్వ యంత్రాంగం, వీధి మూకలు కాదు. ‘శుభ్రత’ అనే నెపంతో యూట్యూబర్లు మతపరమైన ప్రక్షాళనకు పూనుకుంటే, అది అరాచకానికి దారి తీస్తుంది.
సమాజంగా మనం ఒక్కటి ఆలోచించాలి: మత విద్వేషాలకు మన కడుపులే తదుపరి యుద్ధ క్షేత్రాలా? మనం తినే ప్రతి ముద్దలో అనుమానం అనే ఉప్పును కలిపితే, ఆ తర్వాత మిగిలే చేదును ఏ చట్టం, ఏ ప్రార్థన కడిగివేయలేదు.
-ముహమ్మద్ ముజాహిద్ , 9640622076
