ఖమర్ క్రాంతి

న్యూఢిల్లీ: సంఘ్-బీజేపీ మాటే ‘ఓవైసీ అజెండా’ అని ఒక నానుడి. వాస్తవానికి ఇదొక లోతైన రాజకీయ వ్యూహం. దీన్ని అర్థం చేసుకోకుండా, ఈ రోజు దేశంలో పెరుగుతున్న అశాంతిని అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం. భారతదేశంలోని చాలా ప్రాంతాలలో… ముఖ్యంగా ముస్లిం యువతలో… కోపం, అవమానం, భయం, అదే సమయంలో ఒక నిర్దిష్ట నాయకుడిపై, ఒక నిర్దిష్ట పార్టీపై భావోద్వేగ అనుబంధం కనిపిస్తుంది. కానీ ఈ అనుబంధం రాత్రికి రాత్రే పుట్టుకొచ్చింది కాదు. ఇది ఓ ప్రసంగం, ఒకే ఎన్నిక లేదా ఒకే అల్లర్ల ఫలితం కూడా కాదు. ఇది ఒక సుదీర్ఘమైన, వ్యవస్థాగతమైన ప్రమాదకరమైన రాజకీయ ప్రాజెక్టు ఫలితం.

అసలు ప్రశ్న… బీజేపీకి ముస్లింలంటే ఎందుకు ద్వేషం అనే కాదు. కేంద్రంలో, చాలా రాష్ట్రాలలో ప్రత్యక్షంగా లేదా మిత్రపక్షాల ద్వారా అధికారంలో ఉన్నప్పటికీ, ఈ ద్వేషాన్ని సజీవంగా ఉంచాల్సిన అవసరం బీజేపీ ఎందుకు ఉంది అనేది ఇక్కడ కీలకమైన ప్రశ్న.

ఈడీ, సీబీఐ, పోలీసులు, పరిపాలన, సైన్యం, న్యాయవ్యవస్థ, విశ్వవిద్యాలయాలు వంటి సంస్థలు ప్రభుత్వ ప్రత్యక్ష లేదా పరోక్ష నియంత్రణలో ఉన్నప్పుడు కూడా, మసీదులను ఎందుకు కూల్చివేస్తున్నారు, ఇస్లాం ప్రవక్తపై ఎందుకు అసభ్యకరమైన వ్యాఖ్యలు చేస్తున్నారు, ముస్లింలను ఎందుకు చొరబాటుదారులుగా, జిహాదీలుగా, ఉగ్రవాదులుగా చిత్రీకరిస్తున్నారు? అధికారం, అజమాయిషీ, వనరులు అన్నీ వారి చేతుల్లోనే ఉన్నప్పుడు, శాశ్వత ద్వేషం ఇంకా ఎందుకు అవసరం? అనే ప్రశ్నలు ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఉదయిస్తాయి.

అయితే దీనికి సమాధానం చాలా సులభం: అధికారంలో కొనసాగడానికి, బీజేపీకి ఒక శత్రువు అవసరం. ఆ శత్రువు భయాన్ని కలిగించడంతో పాటు మెజారిటీ ప్రజలను సులభంగా సమీకరించడానికి సహాయపడేవాడుగా ఉండాలి. అందుకే బీజేపీ దీర్ఘకాలిక ప్రయోజనాల కోసం “ముస్లిం ముప్పు”ను సజీవంగా ఉంచారు.

మొదట్లో, దీనిని చరిత్ర ద్వారా చేశారు. మొఘలులను సమాధుల నుండి తవ్వి తీసి ఎన్నికలు పోరాడారు. ఔరంగజేబు, బాబర్, టిప్పు సుల్తాన్‌లను విలన్‌లుగా మార్చారు. కానీ ఒక దశ తర్వాత, ఒక ప్రశ్న తలెత్తింది: మొఘలుల పేరుతో ఎన్నికలను ఎంతకాలం అమ్ముతారు? కొత్త తరానికి కొత్త భయం అవసరమైంది.

సరిగ్గా ఇక్కడే సమకాలీన ముస్లిం ముఖాలను ఒక ముస్లిం పార్టీని ప్రోత్సహించే ప్రాజెక్ట్ ప్రారంభమవుతుంది. సంఘ్-బీజేపీ ఆలోచన స్పష్టం: ముస్లింలు తమ నివాస ప్రాంతాలకే పరిమితం కావాలి, భద్రత పేరుతో గెట్టోలు సృష్టించాలి, ముస్లింలు ఒక ప్రత్యేక రాజకీయ గుర్తింపును మరియు ఒక ప్రత్యేక నాయకుడిని పొందాలి. ముస్లింలు ఒక వైపు నిలబడినప్పుడు, హిందువులు స్వయంచాలకంగా మరో వైపు సమీకరించబడతారు. ఇదే ఓట్ల పోలరైజేషన్‌.

ఈ వ్యూహంలో అల్లర్లు అత్యంత ముఖ్యమైన సాధనం. భారతదేశంలో అల్లర్లు అరుదుగా ఆకస్మికంగా జరుగుతాయని అర్థం చేసుకోవాలి; అవి కుట్రపూరితంగా జరుగుతాయని అర్థం చేసుకోవాలి. భాగల్పూర్, హషింపురా, మీరట్-మలియానా, ముజఫర్ నగర్, గోద్రా, కోల్‌కతా లేదా హైదరాబాద్ తర్వాత గుజరాత్ అయినా, ఈ అల్లర్లన్నింటిలోనూ VHP, బజరంగ్ దళ్ వంటి హిందూత్వ సంస్థల పాత్ర వెలుగులోకి వచ్చింది. కేసులు దాఖలు చేశారు., విచారణ నివేదికలు సమర్పించారు. సాక్షులు ముందుకు వచ్చారు. అయినప్పటికీ, వీటన్నింటికి కాంగ్రెస్ లేదా సమాజ్‌వాదీ పార్టీ వంటి లౌకిక పార్టీలే కారణమని ముస్లిం యువతను నమ్మించారు.

భాగల్పూర్ దీనికి స్పష్టమైన ఉదాహరణ. VHP రామశిల యాత్రను ముస్లిం పరిసరాల్లోకి బలవంతంగా తీసుకెళ్లారు, రెచ్చగొట్టే నినాదాలు చేశారు, వాతావరణాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా చెడగొట్టారు, ఆపై భయంకరమైన ఊచకోత జరిగింది. దీనికి లౌకిక పార్టీలే కారణమని నేటికీ చాలా మంది ముస్లిం యువకులు నమ్ముతారు.

నిరంతర అల్లర్లు, పోలీసు క్రూరత్వం, న్యాయం తిరస్కరణ, మీడియా విచారణలు ఒక సమాజంలో కోపాన్ని సృష్టిస్తాయి. అప్పుడు ఒక సహజ ప్రశ్న తలెత్తుతుంది: మనకు మన స్వంత నాయకుడు ఎందుకు లేరు, ఎవరు మన గొంతుగా మారతారు? ఇది ఉద్దేశపూర్వకంగా తయారు చేసిన డిమాండ్. డిమాండ్ ఏర్పడిన తర్వాత, సరఫరా కూడా ఏర్పాటు చేశారు. AIMIM,ఒవైసీ దశాబ్దాలుగా రాజకీయాల్లో ఉన్నప్పటికీ, అకస్మాత్తుగా ప్రతి టెలివిజన్ చర్చలో ఒకే ముఖం కనిపించడం ప్రారంభమైంది, ప్రతి ముస్లిం సమస్యపై బిగ్గరగా గొంతుకగా మారింది. బెంగాల్ ఎన్నికల సమయంలో, “ఒవైసీ వర్సెస్ మమత” కథనం ముందుకు వచ్చింది. కేవలం ఒక పార్లమెంటు సభ్యుడు అయినప్పటికీ, అతనికి గరిష్ట స్క్రీన్ సమయం ఇచ్చారు. హింసకు గురైన సమాజం పదే పదే టెలివిజన్‌లో తనలాంటి ముఖాన్ని చూసినప్పుడు, ఆ ముఖం తప్పనిసరిగా దాని హీరోగా మారుతుంది.

బిజెపి పాలనలో, హిజాబ్ వివాదం, గడ్డాలు, తలపై ఉన్న టోపీలపై ఆంక్షలు, బుల్డోజర్ రాజకీయాలు, మాబ్ లిన్చింగ్‌లు ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, ముస్లిం యువత కోపం బిజెపి కంటే లౌకిక పార్టీలపైనే ఎక్కువగా ఉంది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు హీరో, విలన్ పాత్రలు స్థిరపడ్డాయి: ఒవైసీ హీరో, అతన్ని సవాలు చేసే ఎవరైనా విలన్.

కాంగ్రెస్, సమాజ్‌వాదీ పార్టీ, ఇతర లౌకిక శక్తులు శత్రువులుగా చిత్రీకరించారు, అయితే అసలైన దొంగ మాత్రం తెరవెనుక సురక్షితంగా నిలుస్తాడు.

ముస్లింలు ఎక్కువగా ఉన్న నియోజకవర్గాల్లో మాత్రమే ఎన్నికల్లో పోటీ చేయాలనే నిర్ణయం కూడా అదే ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేరుస్తుంది: ముస్లిం ఓట్లను చీల్చి, తద్వారా లౌకిక హిందూ ఓట్లు బిజెపి వైపు మళ్లుతాయి. ఒవైసీని గెలిపించడం ద్వారా భయం కథనం బలపడుతుంది, లేదా లౌకిక అభ్యర్థి ఓడిపోయి బిజెపి బలపడుతుంది. రెండు సందర్భాలలోనూ, బిజెపి లాభపడుతుంది. ఇది యాదృచ్ఛికం కాదు; ఇది ముందుగానే పన్నిన కుట్ర. వాచిక, శారీరక అణచివేత, అల్లర్లు, ఓవైసీని మీడియాలో ప్రముఖంగా చూపించడం, ముస్లిం యువత భావోద్వేగ అనుబంధం – ఇవన్నీ ఒకే వ్యూహంలో భాగాలు.

ఈ కారణంగా దీర్ఘకాలిక నష్టం చాలా తీవ్రంగా ఉంది. లౌకిక రాజకీయాలు బలహీనపడుతున్నాయి, ఉమ్మడి హిందూ-ముస్లిం రాజకీయాలు విచ్ఛిన్నమవుతున్నాయి. ముస్లింలను ప్రమాదంలోకి నెట్టేస్తున్నారు. బిజెపి పాలన మరింతగా పాతుకుపోతోంది.

చివరి ప్రశ్న ఏమిటంటే: అల్లర్లను ప్రేరేపించిన వారిని మనం మరచిపోయి, ఉమ్మడి రాజకీయాలను కోరుకునే వారిని శత్రువులుగా పరిగణిస్తామా? ఎందుకంటే ఈ నమూనాను నేటికీ అర్థం చేసుకోకపోతే, నష్టం ముస్లింలకే పరిమితం కాదు; అది భారతదేశ ప్రజాస్వామ్య ఆత్మను దెబ్బతీస్తుంది.

(ముస్లిం మిర్రర్ పత్రిక సౌజన్యంతో)