ముహమ్మద్ ముజాహిద్…✍️
ముఖ్యాంశాలు
ఆన్‌లైన్ గేమ్స్‌..
బాల్యాన్ని మింగేస్తున్న అదృశ్య ప్రమాదం!
పిల్లల చేతుల్లో స్మార్ట్‌ఫోన్లు..
మనసుల్లో హింసాత్మక ఆలోచనలు..
పర్యవేక్షణ లేని డిజిటల్ ప్రపంచం సృష్టిస్తున్న పెను ముప్పు!
పిల్లల చేతుల్లో సెల్‌ఫోన్‌ ఉండటం ఇప్పుడు సాధారణమైపోయింది. చదువుల కోసం, వినోదం కోసం అంటూ మొదలైన మొబైల్ వినియోగం క్రమంగా వ్యసనంగా మారుతోంది. ఆటల పేరుతో పిల్లలు హింస, దూకుడు, ప్రతీకారం వంటి భావనలకు అలవాటుపడుతున్నారా? వాస్తవ జీవితానికి, వర్చువల్ ప్రపంచానికి మధ్య తేడాను గుర్తించలేని స్థితికి చేరుకుంటున్నారా? పంచకులాలో వెలుగుచూసిన ఓ ఘటన ఈ ప్రశ్నలను సమాజం ముందుంచుతోంది.
హర్యానాలోని పంచకులాలో ఆరేళ్ల బాలికపై ఎనిమిదేళ్ల బాలుడు దాడికి పాల్పడిన ఘటన కలకలం రేపింది. ఆన్‌లైన్ గేమ్‌లోని ఓ టాస్క్‌ స్ఫూర్తితోనే బాలుడు ఈ చర్యకు పాల్పడినట్లు విచారణలో వెల్లడైనట్లు వార్తా కథనాలు పేర్కొంటున్నాయి. మొబైల్‌లో గేమ్‌లకు సంబంధించిన వీడియోలను తరచూ వీక్షించే బాలుడు, వాటిలో కనిపించే పాత్రలు, చర్యల పట్ల ఆకర్షితుడైనట్లు సమాచారం. ఈ ఘటనను ఒక చిన్నారి ప్రవర్తనా సమస్యగా మాత్రమే చూడలేం. పిల్లల డిజిటల్ ప్రపంచంపై కుటుంబం, విద్యాసంస్థలు, సమాజం ఎంత నిర్లక్ష్యంగా వ్యవహరిస్తున్నాయో ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉంది.
ఆటను ఎవరు నియంత్రిస్తున్నారు.. పిల్లలా? ఫోనా?
ఈ ఘటనలో అత్యంత ఆందోళన కలిగించే అంశం బాలుడి వయసు. కేవలం ఎనిమిదేళ్లు! ఆ వయసులో పిల్లలు ఆటపాటలతో గడపాలి. స్నేహితులతో ఆడుకోవాలి. కథలు వినాలి. కొత్త విషయాలు నేర్చుకోవాలి. కానీ హింసాత్మక గేమ్‌లలోని పాత్రలను అనుకరించి, నిజ జీవితంలోనూ అలాంటి చర్యలకు పాల్పడే పరిస్థితి ఏర్పడటం బాల్యంపై డిజిటల్ ప్రపంచం చూపుతున్న ప్రభావాన్ని తెలియజేస్తోంది.
అయితే ఈ ఘటనకు ఒక గేమ్‌ను మాత్రమే బాధ్యుడిని చేయడం సరైన విశ్లేషణ కాదు. హింసాత్మక గేమ్‌లు, వీడియోలు పిల్లల ప్రవర్తనపై ప్రభావం చూపే అవకాశమున్నప్పటికీ, ప్రతి పిల్లవాడిపై వాటి ప్రభావం ఒకేలా ఉండదు. కుటుంబ వాతావరణం, పెంపకం, స్నేహితుల ప్రభావం, మానసిక స్థితి, పరిసర పరిస్థితులు కూడా కీలక పాత్ర పోషిస్తాయి. అందువల్ల ఈ ఘటనకు సంబంధించిన కారణాలను సమగ్రంగా పరిశీలించాలి. బాలుడిని నేరస్థుడిగా ముద్రవేయడం కంటే, అతడి ప్రవర్తన వెనుక ఉన్న కారణాలను గుర్తించి తగిన మానసిక సహాయం అందించడం ముఖ్యం.
బాధ్యత తల్లిదండ్రులదేనా?
నేటి తల్లిదండ్రులకు పిల్లల చేతిలో మొబైల్ పెట్టడం ఒక సులభమైన పరిష్కారంగా మారింది. పిల్లలు అల్లరి చేయకుండా ఉండాలన్నా, భోజనం చేయాలన్నా, ఏడుపు ఆపాలన్నా ఫోన్ చేతికిస్తున్నారు. ఆ కొద్దిసేపటి ప్రశాంతత కోసం పిల్లల చేతుల్లోకి ఎలాంటి ప్రపంచాన్ని అందిస్తున్నామో ఆలోచించడం లేదు.
పిల్లలు ఏ గేమ్‌లు ఆడుతున్నారు? ఎలాంటి వీడియోలు చూస్తున్నారు? ఎవరితో ఆన్‌లైన్‌లో మాట్లాడుతున్నారు? వారి ఆలోచనలపై ఎలాంటి ప్రభావం పడుతోంది? అనే విషయాలను తెలుసుకోవాల్సిన బాధ్యత తల్లిదండ్రులపై ఉంది. కేవలం మొబైల్ ఇచ్చి తమ పని తాము చేసుకోవడం పెంపకం కాదు. పిల్లలతో సమయం గడపడం, వారి భావాలను అర్థం చేసుకోవడం, మంచి చెడులను వివరించడం నిజమైన బాధ్యత.
విద్యాసంస్థల పాత్ర ఏమిటి?
పిల్లల వ్యక్తిత్వ వికాసంలో పాఠశాలల పాత్ర కూడా అత్యంత కీలకం. విద్య అంటే పుస్తకాల్లోని పాఠాలను బోధించడం మాత్రమే కాదు. ఇతరుల పట్ల గౌరవం, సహనం, మానవత్వం, భావోద్వేగ నియంత్రణ వంటి విలువలను నేర్పించడం కూడా విద్యలో భాగమే.
పాఠశాలల్లో డిజిటల్ భద్రత, సైబర్ అవగాహన, ఆన్‌లైన్ గేమ్‌ల వల్ల కలిగే పరిణామాలపై ప్రత్యేక తరగతులు నిర్వహించాలి. పిల్లల ప్రవర్తనలో ఆకస్మిక మార్పులు కనిపిస్తే వాటిని నిర్లక్ష్యం చేయకుండా తల్లిదండ్రులతో చర్చించాలి. అవసరమైనప్పుడు కౌన్సెలింగ్ అందించాలి.
నియంత్రణతో పాటు అవగాహన అవసరం
డిజిటల్ సాంకేతికతను పూర్తిగా దూరం పెట్టడం సాధ్యం కాదు. నేటి ప్రపంచంలో సాంకేతిక పరిజ్ఞానం పిల్లలకు అవసరమే. అయితే దాని వినియోగానికి వయసు, సమయం, కంటెంట్ ఆధారంగా పరిమితులు ఉండాలి. వయోపరిమితి నిబంధనలను గేమింగ్ సంస్థలు కచ్చితంగా అమలు చేయాలి. చిన్నారులకు అనుచితమైన కంటెంట్ అందకుండా తగిన భద్రతా వ్యవస్థలు రూపొందించాలి. ప్రభుత్వాలు కూడా ఆన్‌లైన్ గేమింగ్ రంగంపై సమర్థవంతమైన పర్యవేక్షణ చేపట్టాలి.
ముఖ్యంగా పిల్లలకు మొబైల్ వినియోగంపై నియమాలు విధించడంతోపాటు, ప్రత్యామ్నాయంగా క్రీడలు, పుస్తక పఠనం, కళలు, సామాజిక కార్యకలాపాల పట్ల ఆసక్తి పెంచాలి. పిల్లలతో సంభాషణకు తల్లిదండ్రులు సమయం కేటాయించాలి. వారి మనసులో ఏముందో తెలుసుకోవాలి. వారి ప్రపంచం కేవలం మొబైల్ తెరలోనే ముగిసిపోకుండా చూడాలి.
బాల్యాన్ని కాపాడాల్సిన బాధ్యత సమాజానిదే!
పంచకులా ఘటన మనకు ఒక తీవ్రమైన హెచ్చరిక. సాంకేతికత మనిషి జీవితాన్ని సులభతరం చేయాలి కానీ మానవీయ విలువలను దెబ్బతీయకూడదు. ఆటలు వినోదాన్ని అందించాలి కానీ హింసను సాధారణీకరించకూడదు. పిల్లల చేతుల్లో స్మార్ట్‌ఫోన్లు పెట్టి బాధ్యత నుంచి తప్పించుకోలేం.
ఎనిమిదేళ్ల బాలుడి ప్రవర్తనను చూసి ఆందోళన చెందడం ఎంత అవసరమో, ఆరేళ్ల బాలికకు జరిగిన అన్యాయంపై న్యాయం జరగడం కూడా అంతే ముఖ్యం. బాధిత చిన్నారికి తగిన వైద్య, మానసిక సహాయం అందించాలి. నిందిత బాలుడికి కూడా బాలల హక్కులను గౌరవిస్తూ తగిన మానసిక మూల్యాంకనం, పునరావాస సహాయం అందించాలి.
పిల్లల చేతుల్లో మొబైల్ ఉందని వారిని ఆధునికులుగా భావించకూడదు. వారి మనసుల్లో మానవత్వం, ఆలోచనల్లో వివేకం, ప్రవర్తనలో బాధ్యత పెరిగినప్పుడే నిజమైన అభివృద్ధి సాధ్యమవుతుంది. సాంకేతికతను పిల్లలు ఉపయోగించాలి తప్ప, సాంకేతికత పిల్లలను తన ఆధీనంలోకి తీసుకోకూడదు. బాల్యాన్ని కాపాడటం కుటుంబం ఒక్కటిదే కాదు.. సమాజం మొత్తానికి ఉన్న బాధ్యత!
