ముహమ్మద్ ముజాహిద్, 9640622076

బంగ్లాదేశ్‌లోని మైమెన్సింగ్ జిల్లాలో 25 ఏళ్ల యువకుడు దీపు చంద్ర దాస్‌పై జరిగిన అమానుష హత్య, కేవలం ఒక మైనారిటీ పౌరుడి ప్రాణహరణ మాత్రమే కాదు; అది ఆ దేశ ప్రజాస్వామ్య విలువలకు, చట్టబద్ధ పాలనకు తగిలిన పరాభవం. కేవలం వదంతుల ఆధారంగా, ఎటువంటి ప్రాథమిక ఆధారాలు లేకుండా ఒక మనిషిని కట్టేసి, చిత్రహింసలు పెట్టి, సజీవ దహనం చేయడం అనేది ఆధునిక నాగరిక సమాజం సిగ్గుతో తలదించుకోవాల్సిన విషయం. వేలమంది ప్రేక్షకులు చూస్తుండగా ఈ క్రూరత్వం సాగడం, ఆ సమాజంలో పేరుకుపోయిన ‘సామూహిక ఉన్మాదాన్ని’ (Mass Hysteria) ఎత్తి చూపుతోంది.

రాజ్య స్పందన: ప్రశంసనీయం, కానీ సరిపోదు
ఈ ఘటనపై బంగ్లాదేశ్ ప్రభుత్వం స్పందించిన తీరు, ముఖ్యంగా ప్రధాన సలహాదారు పదిమంది నిందితులను వెంటనే అరెస్టు చేయడం హర్షించదగ్గ పరిణామం. మతదూషణ ఆరోపణలు అబద్ధమని పోలీసులు నిర్ధారించడం ద్వారా, ఒక సామాజిక కుట్రను ఛేదించగలిగారు. అయితే, కేవలం అరెస్టులతోనే పని ముగిసిపోదు. దక్షిణ ఆసియా అంతటా ‘మతదూషణ’ (Blasphemy) అనే ఆరోపణ ఒక ప్రాణాంతక ఆయుధంగా మారుతోంది. ఈ విషపూరిత ధోరణిని మొగ్గలోనే తుంచేయకపోతే, రాజ్య వ్యవస్థ కంటే మూకలదే పైచేయి అవుతుంది.

భారతదేశ పరిస్థితులతో పోలిక: ఒక చేదు నిజం
ఈ సందర్భంలో భారతదేశంలోని పరిస్థితులను బంగ్లాదేశ్ చర్యలతో పోల్చి చూడటం అనివార్యం. భారత్‌లో ముఖ్యంగా ముస్లింలను లక్ష్యంగా చేసుకుని జరుగుతున్న మూక దాడుల (Lynching) విషయంలో పాలక వర్గాల వైఖరి తరచూ ప్రశ్నార్థకంగా ఉంటోంది. నిందితులకు పూలమాలలు వేసి సత్కరించే సంస్కృతి, నేరస్థులకు రాజకీయ రక్షణ కల్పించడం వంటివి చట్టవ్యవస్థపై ప్రజలకున్న నమ్మకాన్ని సడలిస్తున్నాయి. దీనితో పోలిస్తే, బంగ్లాదేశ్ ప్రభుత్వం ఈ హత్యను నిస్సంకోచంగా ఖండించి, చర్యలు తీసుకోవడం ద్వారా ఒక మెరుగైన సంకేతాన్ని ఇచ్చింది. అయినప్పటికీ, ఈ సానుకూల ధోరణి క్షేత్రస్థాయిలో హిందూ మైనారిటీల భద్రతకు గ్యారంటీగా మారాలి.

సామాజిక మాధ్యమాల విష కౌగిలి
దీపు చంద్ర దాస్ ఉదంతం వెనుక ఉన్నది ‘డిజిటల్ విద్వేషం’. సామాజిక మాధ్యమాల్లో వచ్చే అవాస్తవాలను గుడ్డిగా నమ్మి, న్యాయమూర్తులుగా మారిపోతున్న మూకలను అదుపు చేయడంలో సాంకేతిక సంస్థలు, నిఘా వర్గాలు విఫలమవుతున్నాయి. ఒక తప్పుడు పోస్ట్ లేదా ఒక పుకారు ఒక నిండు ప్రాణాన్ని బలితీసుకునే స్థాయికి చేరిందంటే, అది సమాజపు విచక్షణ ఏ స్థాయిలో పడిపోయిందో అర్థం చేసుకోవచ్చు.

లౌకికత్వానికి అగ్నిపరీక్ష
మైనారిటీల భద్రత అనేది ఏ దేశానికైనా దాని నైతికతకు కొలబద్ద. భారతీయ ముస్లింలైనా, బంగ్లాదేశీ హిందువులైనా.. అసురక్షిత భావం కలిగించే వేదన ఒక్కటే. మతానికి అతీతంగా మానవ హక్కుల పరిరక్షణే లక్ష్యం కావాలి. బంగ్లాదేశ్ తనను తాను లౌకిక, బహుళత్వ సమాజంగా చాటుకోవాలంటే, ఇలాంటి ఘటనలు పునరావృతం కాకుండా కఠినమైన చట్టాలను అమలు చేయాలి. దీపు చంద్ర దాస్ హత్య బంగ్లాదేశ్ అంతరాత్మను కదిలించాలి. చట్టం తన పని తాను చేయడమే కాదు, అది బాధితులకు భరోసాను, నిందితులకు భయాన్ని కలిగించేలా ఉండాలి. అప్పుడే ఆ దేశం తన రాజ్యాంగ విలువలను కాపాడుకోగలుగుతుంది.