ఎం. ఖుత్బ్ ఉద్దీన్, MD, PhD, చికాగో, USA…✍️
ఈ భూగోళం మీద మనం ఇవాళ ‘ప్రపంచ శాంతి దినోత్సవం’ అని గొప్పగా చెప్పుకుంటున్నాం. కానీ, గుండె మీద చెయ్యి వేసుకొని అడుగుదాం—ఈరోజు మనకు కేవలం శాంతి గురించి చేసే పెద్ద పెద్ద ఉపన్యాసాలు కావాలా? లేక, ఆ శాంతిని మన జీవితంలో ఆచరించే దైర్యం కావాలా?
పరిస్థితులు చూస్తుంటే ఒళ్లు గగుర్పొడుస్తుంది. మన ఈ విశాల ప్రపంచం యుద్ధాలతో, ద్వేషాలతో, పక్షపాతాలతో, అన్యాయాలతో, భయాలతో, విభజనలతో నిండిపోయి క్షతగాత్రమైంది. అయితేనేం? మరింత చీకటిని తెచ్చి చీకటిని పారద్రోలగలమా? ద్వేషంతో ద్వేషాన్ని తుడిచిపెట్టగలమా? ఎప్పుడైతే మనం తోటి మనిషిలో ఉన్న మనిషిని గుర్తిస్తామో, అక్కడే అసలైన శాంతికి బీజం పడుతుంది.
అసలు శాంతి అంటే ఏమిటి? తుపాకులు పేలకపోవడమే శాంతి అనుకుంటే పొరపాటే. అది కేవలం యుద్ధం లేకపోవడం కాదు. అక్కడ న్యాయం ఉండాలి, కరుణ ఉండాలి, పక్కవాడి గౌరవాన్ని కాపాడే గుణం ఉండాలి, క్షమించే హృదయం ఉండాలి, తోటివాడిని అర్థం చేసుకునే విశాల దృక్పథం, రేపటి మీద నమ్మకం ఉండాలి—ఇవన్నీ కలిస్తేనే అసలైన శాంతి!
మనం అన్ని యుద్ధాలనూ ఆపలేకపోవచ్చు; ప్రతి ఒక్క గొడవనూ మన ఒక్కరితో ఆపడం సాధ్యం కాకపోవచ్చు. కానీ, మనలో ప్రతి ఒక్కరూ శాంతికి ఒక రాయబారిలా మారవచ్చు కదా! ద్వేషాన్ని తరిమికొట్టవచ్చు. మన కోపాన్ని మన అదుపులో ఉంచుకోవచ్చు. అవతలివాడు తప్పు చేసినా క్షమించే పెద్దరికాన్ని ప్రదర్శించవచ్చు. ఎవరో ఒకరు మాట్లాడేటప్పుడు తొందరపడి తీర్పు చెప్పేయకుండా, ముందు వాళ్ల మాటను ఓపికగా వినవచ్చు. గోడలు కట్టుకోవడం మానేసి, మనసుల మధ్య వారధులు నిర్మించుకోవచ్చు. రేపటి మన పిల్లలకు మనం నేర్పాల్సింది ఇదే కదా! కులం, మతం, దేశం, భాష, సంస్కృతి అనే తేడాలు మనుషులను విడదీయడానికి కాదు, మానవత్వాన్ని మరింత సుసంపన్నం చేయడానికి అని వాళ్ల లేత మనసులకు హత్తుకునేలా చెప్పాలి.
ప్రపంచంలో ఎక్కడికెళ్లినా, ఏ మూలన చూసినా మనిషి కోరుకునే మూల సూత్రం ఒక్కటే: హాయిగా బతకాలి, నలుగురితో ప్రేమగా ఉండాలి, పదిమంది చేత గౌరవించుకోవాలి, ఒక కుటుంబాన్ని చక్కగా సాకాలి, రేపటి మీద మంచి కలలు కనాలి. ఈ చిన్న కోరిక వెనుక ఉన్న పరమార్థాన్నే మన పెద్దలు ఎప్పుడో చాలా అందంగా చెప్పారు:
‘వసుధైవ కుటుంబకం’—ఈ ప్రపంచమంతా ఒకే కుటుంబం అన్నారు.
అరబిక్లో “అల్-ఖల్కు عيال الله (ఇయాಲುల్లా)” అంటారు—సృష్టి అంతా ఆ దేవుడి కుటుంబమే అని!
రూమి ఎంత చక్కగా చెప్పాడు? అల్లాహ్ అంటే “అల్-వదూద్, అల్-సలామ్” అని… అంటే దేవుడంటేనే ప్రేమా, శాంతి అని అర్థం.
లాటిన్లో ‘ఇ ప్లూరిబస్ ఉనుమ్’ అంటారు—అనేకం నుంచి ఒకటిగా రావడం అని!
ఇంతమంది పెద్దలు, ఇన్ని రకాల మాటలు చెప్పిన తర్వాత కూడా మనం విడిపోవడమేమిటి? కాబట్టి, ఈ ప్రపంచ శాంతి దినోత్సవం రోజున మననం అందరం కలిసి ఒక చిన్న మాట ఇచ్చుకుందాం:
మన గుండెల్లో ఏ కోశానా ద్వేషం ఉండకూడదు. మన ఆలోచనల్లో ఎలాంటి పక్షపాతాలు చోటు చేసుకోకూడదు. మన నోటి నుంచి పడే మాటల్లో హింస కనిపించకూడదు. మన చేతల్లో కరుణ ప్రవహించాలి. మన బంధాల్లో క్షమాగుణం తొందరగా రావాలి. మానవత్వానికి సేవ చేయడంలో ముందుండాలి.
గుర్తుపెట్టుకోండి! దేశాల మధ్య శాంతి రావాలంటే, ముందు మనిషి గుండెల్లో శాంతి పుట్టాలి.
మనం ఏ ప్రపంచాన్ని చూడాలనుకుంటున్నామో, ఆ శాంతికి ప్రతీకగా మనమే మారుదాం. మన పిల్లలకు మనం వదిలిపోయే ఆస్తి భయాలు, విభజనలు కాకూడదు. మనిషి గౌరవం ఎంతో పవిత్రమైనదని, మన మధ్య ఉన్న వైవిధ్యమే మన ఉమ్మడి మానవత్వానికి ఒక అందమైన వేడుక అని చాటే ఒక అద్భుతమైన ప్రపంచాన్ని వాళ్లకు బహుమతిగా ఇద్దాం.
భూమి ఒక్కటే. మానవత్వం ఒక్కటే. మనం అంతా ఒకే కుటుంబం.
ఆ సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు అశాంతితో అల్లాడిపోతున్న ప్రతి నేలకూ శాంతిని ప్రసాదించాలని కోరుకుందాం. బాధపడుతున్న ప్రతి హృదయానికి ఓదార్పునివ్వాలని, అమాయకులను రక్షించాలని వేడుకుందాం. మనుషులను ద్వేషం నుంచి ప్రేమ వైపు, సంఘర్షణ నుంచి సయోధ్య వైపు, చీకటి నుంచి వెలుగు బాటలోకి నడిపించమని ప్రార్థిద్దాం.
ఆమీన్! ఈ భూమ్మీద శాంతి వర్ధిల్లు గాక—అది మన నుంచే మొదలవు గాక!

