సయ్యద్ ఖాలిఖ్‌ అహ్మద్…✍️

న్యూఢిల్లీ: మన దేశంలోని ముస్లింలను అటు ప్రభుత్వం, ఇటు రాజకీయ పార్టీలు విస్మరించాయా? ముస్లింలకు రాజకీయ హక్కులు లేకపోవడం దీనికి కారణం కాదు; రాజ్యాంగపరమైన హక్కులను కాపాడాల్సిన సంస్థలు, రాజకీయ నాయకులు ముస్లింల విషయంలో ఆ బాధ్యతను నిర్వర్తించకపోవడమే అసలు సమస్య. వారు కనీసం ముస్లింల సమస్యలను కూడా వినడం లేదు. 2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం భారతదేశ మొత్తం జనాభాలో సుమారు 14.2 శాతం ఉన్న ముస్లింల విషయంలో ఇలా జరగడం విడ్డూరంగా కనిపిస్తోంది. ప్రపంచంలోనే అత్యధిక ముస్లిం జనాభా ఉన్న దేశాలలో ఇండోనేషియా తర్వాత భారతదేశం రెండవ స్థానంలో ఉంది.

మాజీ రాజ్యసభ సభ్యుడు మహమ్మద్ అదీబ్ నేతృత్వంలోని ‘ఇండియన్ ముస్లింస్ ఫర్ సివిల్ రైట్స్’ (IMCR) ఆధ్వర్యంలో, సెప్టెంబర్ 2న జాతీయ రాజధానిలో ముస్లిం నాయకులు, మేధావుల సమావేశం జరిగింది. ఈ సందర్భంగా జరిగిన విలేకరుల సమావేశంలో ఈ అంశం చర్చకు వచ్చింది. ఇతర విషయాల గురించి ప్రస్తావిస్తూనే, ముస్లింల సమస్యల గురించి IMCR పంపిన వినతిపత్రం అందినట్లు కనీసం ఒక రసీదు లేదా సమాచారాన్ని కూడా భారత రాష్ట్రపతి ద్రౌపది ముర్ము, కాంగ్రెస్ పార్లమెంటరీ పార్టీ చైర్‌పర్సన్ సోనియా గాంధీ లేదా సమాజ్‌వాదీ పార్టీతో సహా ఏ ఇతర ప్రతిపక్ష పార్టీ నాయకులు పంపలేదని అదీబ్ తీవ్ర ఆవేదనతో పేర్కొన్నారు. జూలై 24, 2026న ‘కాన్‌స్టిట్యూషన్ క్లబ్ ఆఫ్ ఇండియా’లో అదీబ్ సంస్థ నిర్వహించిన ముస్లిం నాయకులు, మేధావుల జాతీయ సదస్సులో ఆమోదించిన తీర్మానాల రూపంలో ఈ సమస్యలు పొందుపరిచారు. జమ్మూ కాశ్మీర్ మాజీ ముఖ్యమంత్రులు డాక్టర్ ఫరూక్ అబ్దుల్లా, డాక్టర్ మెహబూబా ముఫ్తీ, మాజీ కేంద్ర మంత్రి సల్మాన్ ఖుర్షీద్, జమాత్-ఎ-ఇస్లామీ హింద్ అధ్యక్షుడు సయ్యద్ సదతుల్లా హుస్సేనీ తదితరులు ఈ సమావేశంలో పాల్గొన్నారు.

వినతిపత్రం అందినట్లు కనీసం తెలియజేయకపోవడం తీవ్ర ఆందోళనకరమని అదీబ్ అన్నారు. ఒక అధికారిక రసీదు లేదా స్పందన వచ్చి ఉంటే, భారతీయ పౌరులలోని ఒక పెద్ద వర్గం సమస్యలు పరిగణనలోకి తీసుకోవలసినవి అనే సంకేతం వెళ్ళేది. కానీ దేశ ప్రథమ పౌరురాలైన భారత రాష్ట్రపతి, ప్రతిపక్ష పార్టీల అగ్రనేతల మౌనం, ముస్లింల ఆందోళనలను సులభంగా విస్మరించవచ్చనే అభిప్రాయాన్ని కలిగిస్తోంది.

అదీబ్ ఫిర్యాదు కేవలం ఒక రాజకీయ పార్టీకి సంబంధించినది కాదు, మొత్తం రాజకీయ వ్యవస్థకు సంబంధించినది. మరింత ఆందోళనకరమైన విషయం ఏమిటంటే, కాంగ్రెస్, సమాజ్‌వాదీ పార్టీ వంటి పార్టీలు తమ రాజకీయ ఉనికి కోసం ముస్లిం ఓట్లపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. 2019లో, తాను అమేథీలో ఓడిపోతానని భావించినప్పుడు, రాహుల్ కేరళలోని ముస్లింలు అధిక సంఖ్యలో ఉన్న వయనాడ్ లోక్‌సభ స్థానం నుంచి కూడా తన నామినేషన్‌ను దాఖలు చేశారు. ఆయన అమేథీలో ఓడిపోయినప్పటికీ, వయనాడ్ స్థానాన్ని గెలుచుకున్నారు. ఇది లోక్‌సభలో తన ప్రాతినిధ్యాన్ని కొనసాగించడానికి ఆయనకు వీలు కల్పించింది. అదేవిధంగా, యూపీలో సమాజ్‌వాదీ పార్టీ మనుగడ పూర్తిగా ముస్లింల మద్దతుపైనే ఆధారపడి ఉంది. కానీ ఈ రెండు పార్టీలు కూడా ముస్లిం నాయకుడి వినతిపత్రం అందినట్లు అంగీకరించడంలో విఫలమయ్యాయి. ఈ పరిణామం వారికి ముస్లింల ఓట్లపై మాత్రమే ఆసక్తి ఉందని, వారి సమస్యలపై కాదని సూచిస్తోంది. రాజకీయ పార్టీలు లౌకికవాదాన్ని, రాజ్యాంగ విలువలను పరిరక్షిస్తామని చెప్పుకుంటూనే, ముస్లింలపై వివక్ష, విద్వేష ప్రసంగాలు, హింసలకు వ్యతిరేకంగా మాట్లాడటానికి విముఖత చూపడం చాలా బాధాకరం.

ముస్లింలు లేవనెత్తిన ఆందోళనల పట్ల ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీల మౌనానికి కారణం ఏమిటి? ముస్లింల ఆందోళనలకు గళం విప్పడం ఎన్నికల పరంగా ప్రయోజనకరం కాదని వారు భావిస్తున్నారా? ఇదే కారణమైతే, ప్రతిపక్ష పార్టీల మౌనం నిస్సందేహంగా ఒక చిన్న రాజకీయ వైఫల్యం కాదు. ప్రజాస్వామ్యం అంటే కేవలం ఎంపిక చేసిన అంశాలపై ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించడం మాత్రమే కాదు. పౌరులు ఏ మతానికి లేదా సామాజిక వర్గానికి చెందినవారైనా సరే, వారికి రక్షణ కల్పించడం కూడా అవసరం. రాజకీయ పార్టీల మౌనం అంటే ముస్లింల భద్రత, గౌరవం అనేవి బేరసారాలకు గురవుతాయని అర్థం.

అందుకే, ఐఎంసీఆర్ (IMCR) వినతిపత్రంపై ప్రతిపక్ష రాజకీయ నాయకుల మౌనం చాలా ముఖ్యమైనది. ఈ మౌనం కేవలం గుర్తింపు లేకపోవడానికి సంబంధించినది మాత్రమే కాదు. ఇది, తమ వాణిని వినిపించేందుకు సమాజానికి ఉన్న హక్కును రాజకీయ వ్యవస్థ గుర్తిస్తుందా లేదా అనే దానికి సంబంధించినది.

ప్రతిపక్ష పార్టీలు ఐఎంసీఆర్ (IMCR) చేసిన ప్రతి డిమాండ్‌తో ఏకీభవించాల్సిన అవసరం లేదు. ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, ప్రతిపక్ష పార్టీలు బహిరంగంగా ఈ వినతిపత్రాన్ని గుర్తించి, ముస్లిం నాయకుల ఆందోళన గురించి మాట్లాడాలి. బాధితుల మతంతో సంబంధం లేకుండా మూకదాడులు, విద్వేషపూరిత ప్రసంగాలు, మత హింస, వివక్ష ఆమోదయోగ్యం కాదని వారు స్పష్టం చేయాలి.

పౌరులందరికీ ప్రాతినిధ్యం వహిస్తామని చెప్పుకునే పార్టీల దృష్టిని ఆకర్షించడానికి ఒక వర్గం పదేపదే వేడుకోవలసి వచ్చినప్పుడు ప్రజాస్వామ్యం ఆరోగ్యకరంగా ఉండదు. ముస్లింలను నిర్లక్ష్యం చేయడం కేవలం ముస్లింల సమస్య మాత్రమే కాదు. ఇది, మెజారిటీ వర్గంలా రాజకీయంగా బలహీనంగా ఉన్నవారితో సహా, ప్రజాస్వామ్యం తన పౌరులందరినీ రక్షించగలదా లేదా అనేదానికి ఒక పరీక్ష.

ఇండియన్ ముస్లింస్ ఫర్ సివిల్ రైట్స్’ (IMCR) చీఫ్‌ అదీబ్, అతని బృందం ముస్లింల కోసం ఎలాంటి ప్రత్యేక సౌకర్యాలను కోరలేదు. వారు ఆ వినతిపత్రంలో సమాజం బాధలను మాత్రమే తెలియజేసి, గత దశాబ్ద కాలంగా తమపై జరుగుతున్న అన్యాయాలకు, దురాగతాలకు పరిష్కారం చూపాలని డిమాండ్ చేశారు. IMCR డిమాండ్ అన్యాయమైనది, అక్రమమైనది లేదా ఆచరణ సాధ్యం కానిది కాదు. అందువల్ల, ముస్లిం సమాజం సమస్యలను వినడానికి నిరాకరించడం ప్రజాస్వామ్యపరంగా అన్యాయానికి పాల్పడటమే అవుతుంది. మరి భారత రాష్ట్రపతి, ప్రతిపక్ష పార్టీల నాయకులు ముస్లింల సమస్యలను ఆలకిస్తారా?

(‘ఇండియా టుమారో’ సౌజన్యంతో)