ముహమ్మద్ ముజాహిద్… ✍️
భారత ప్రజాస్వామ్యం నేడు అతి తీవ్రమైన సంక్షోభంలో మునిగి తేలుతోంది. రాజ్యాంగం పౌరులకు కల్పించిన ప్రాథమిక హక్కులను, నిరసన తెలిపే స్వేచ్ఛను పాలకవర్గాలు బూటుకాళ్ళతో తొక్కివేస్తున్న తీరు సమకాలీన రాజకీయ పరిణామాల్లో దిగ్భ్రాంతి కలిగిస్తోంది. అధికారంలో ఉన్నవారు ప్రజల ప్రశ్నలకు, నిరసనలకు భయపడటం మొదలుపెట్టిన క్షణాన – ప్రజాస్వామ్య పునాదులు కదిలిపోతున్నాయని అర్థం చేసుకోవాలి.
అధికార పీఠం భయపడుతున్న వేళ…
ప్రజాస్వామ్యం అంటే కేవలం ఎన్నికలు నిర్వహించడమో, పార్లమెంటు భవనాలు నిలబెట్టడమో కాదు; పౌరుడు స్వేచ్ఛగా తన గొంతును వినిపించే వాతావరణం ఉండటమే అసలైన ప్రజాస్వామ్య లక్షణం. కానీ నేడు ఢిల్లీ వీధుల్లో, జంతర్ మంతర్ వద్ద జరుగుతున్న పరిణామాలు ఏం చెబుతున్నాయి? వేలాదిమంది విద్యార్థులు, యువకులు, సామాజిక కార్యకర్తలు రోడ్లపైకి వచ్చి శాంతియుతంగా నిరసన తెలుపుతుంటే, ప్రభుత్వం వారి గొంతును చట్టాల పేరుతో, పోలీసు బలగాలతో నొక్కివేస్తోంది. ఇటీవల వేలాదిమంది ఆందోళనకారులను అదుపులోకి తీసుకోవడం, ఆంక్షలు విధించడం పాలకుల అసహనానికి, భయానికి నిదర్శనం కాక మరేమిటి?
చట్టాలు మరియు శాంతిభద్రతల రక్షణ పేరుతో రాజ్యాంగం ప్రసాదించిన భావప్రకటనా స్వేచ్ఛను, సమావేశమయ్యే హక్కును హరించడం ఏ ప్రజాస్వామ్య సూత్రాలకు అనుగుణమైనది? వ్యతిరేక గొంతుకలను ‘శాంతిభద్రతల విఘాతం’గా ముద్రవేసి నిర్బంధించడం పాలకులకు అలవాటుగా మారింది.
నియంతృత్వపు సందుల్లోకి ప్రజాస్వామ్య రథం!
ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశంగా పేరొందిన భారత్, నేడు స్వయంకృతాపరాధాల వల్ల నియంతృత్వ మార్గంలోకి జారిపోతోంది. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థలైన మీడియా, న్యాయవ్యవస్థ, బ్యూరోక్రసీలతో పాటు ఎన్నికల కమిషన్ వంటి స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన సంస్థలు సైతం అధికార పార్టీ అడుగులకు మడుగులొత్తే స్థితికి చేరడం తీవ్రమైన ఆందోళనకరం.
గతంలో ఉన్న ప్రభుత్వాల హయాంలో కూడా నిరసనలు, ఉద్యమాలు జరిగాయి; కానీ ప్రజల ఆందోళనలను వినేందుకు, చర్చించేందుకు కనీస ప్రజాస్వామ్య స్పందన ఉండేది. కానీ నేటి పాలకవర్గం తన సొంత రాజకీయ, సిద్ధాంత ప్రయోజనాల కోసం ప్రజాస్వామ్యాన్ని, రాజ్యాంగ మూలసూత్రాలను కనుమరుగు చేస్తోంది.
పౌర సమాజం మేల్కోవాలి!
ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ యొక్క ఆత్మను చంపేసి, రాజ్యాంగ సూత్రాలను కాగితాలకే పరిమితం చేస్తే అంతిమంగా నష్టపోయేది సామాన్య పౌరుడే. విభజన రాజకీయాలు, భయాందోళనల వాతావరణం, ప్రభుత్వ విధానాలను ప్రశ్నించేవారిపై నిర్బంధం పెరిగినప్పుడు – ప్రజల నుండి ఉత్పన్నమయ్యే ఆక్రోశం సునామీలా మారుతుంది.
అధికారం శాశ్వతం కాదు; రాజ్యాంగం, పౌరుల హక్కులే శాశ్వతం. ప్రజాస్వామ్య సంస్థలు తమ ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడుకోకపోతే, ఈ దేశం ఒక మూసివేసిన నియంతృత్వపు వీధిలోకి నెట్టివేయబడుతుందని గుర్తుంచుకోవాలి. ఇప్పటికైనా పాలకులు తమ వైఖరిని మార్చుకుని, ప్రజల స్వేచ్ఛను, హక్కులను గౌరవించడమే ప్రజాస్వామ్యానికి రక్ష!
